Zraniona wrona
ze swoją wronią mądrością
wyśmiana, bo zbyt szara,
bo zbyt pazerna, bo zbyt brudna.
Odrzucona przez stado
Odrzucona przez nadludzki świat.
Zraniona wrona
nie woła, nie krzyczy
pod skrzydłami chowa pajęczyny blizn i ran.
Nierozumiana, nieusłuchana
zamknięta w swym wronim świecie.
Czasem tylko słychać,
jak tłucze orzechem o twego samochodu dach.
Wtedy ty przeganiasz ją tłumacząc się,
że niszczy twój idealny świat.
(Autorka tekstu: MOcRelacji Monika Piasecka, zdjęcie źródło Canva)