Radość istnienia
w bólu pragnienia
zatopiona głęboko.
Pragnienia bycia
całością siebie
bez podziału na:
chcę, muszę, wypada.
Bycia zawsze i nigdy
w spotkaniu i rozstaniu
w oczekiwaniu i świętowaniu.
Czy radość taka
istnieje, żyje
we mnie, w tobie, w nas?
Czy też to tylko moje
myślenie magiczne
dziewczynki zamkniętej
w ciele dorosłej kobiety?
